Zouden we het nog kunnen?

.Voor het eerst weer op wedstrijd. Wat kan er allemaal mis gaan.
12 November 2018

Hoihoi,

Dit weekend weer voor het eerst gestart met wedstrijden. Sinds Januari niet meer gestart in de Z1 en we hadden daarvoor ook nog niet zo veel wedstrijden gestart in het Z1. Dus eigenlijk was alles weer nieuw. Nieuw paard, o nee het was dezelfde maar dan met een hele andere instelling. Wat een verschil met een paar maanden geleden. Wat een goed gevoel geeft hij nu. De amazone was in de proef nog steeds buiten adem maar dit keer niet door het paard. Hihihi. Ik had mijzelf opdrachten opgegeven die ik moest en zou uitvoeren tijdens de proef. Pffff. Handen laag houden niet te recht op gaan zitten en vooral niet teveel willen doen. Wat ging het super en wat deed dat mijn zelfvertrouwen goed. De ringmeester had de proeven gefilmd. En ik moet zeggen dat ik dit keer zeer tevreden was over mijn houding. Ik hou er niet zo van om mijzelf op film te zien. Dat ik geen Anky wordt is wel duidelijk maar ik vond mijn zit altijd afschuwelijk. Natuurlijk zit mijn lichaam ook niet altijd mee maar toch heb ik als doel om het zo keurig netjes te gaan doen. Dit keer ging het al beter en kon ik mijzelf bekijken op de video. Hahahaha. Vooruitgang is geboekt en daar doen we het voor. Maar wie had verwacht dat je op je eerste wedstrijd direct zulke punten zou gaan halen. Nou ikke niet. Zag de protocollen liggen en kon het bijna niet geloven. Stond er echt 217 en 218 punten? Jemig. Je ziet de andere ruiters voorbij komen tijdens het inrijden en dan verwacht je dat die veel hogere punten rijden dan jezelf. Wat kun je je zelf toch altijd onderwaarderen. Stom is dat. Je blijft maar wachten en maar wachten maar je blijft steeds eerste en tweede staan. Zou toch niet waar zijn. JA joepie wordt je toch tweede en een keer eerste. Wat was ik trots op mijn horsie. Die FloFlo. Op naar de volgende wedstrijd over 2 weken. Dus nu nog even flink door trainen. Want ik vond wel dat ik een paar keer gematst was ;) maar dat mag de pret niet drukken.

7292719230-46035909_1742721062517742_2944036374434545664_n.jpg

Ons prinsesje is nu 5 maanden is nu een weesje. Zo zielig maar niet heus. Of toch wel een beetje. Baby is zaterdag bij moeders weggehaald en moet nu een grote meid worden. Het valt allemaal nog niet mee zo alleen. Maar een voordeel is wel dat ze ons mensen toch iets meer gaat waarderen. Mevrouw is al helemaal schor van het hinniken dus die horen we bijna niet meer. Moeders heeft het anderhalf dag volgehouden en heeft het maar opgegeven. Zij staat nu lekker rustig van het gras te genieten zonder zeurend kind. Het rare was dat ze precies wisten dat het afscheid definitief was. De merrie wordt sinds kort weer bereden dus dan was ze ook bij het veulen weg en dan zeiden zowel veulen als merrie niets. Wij namen merrie en veulen mee naar een andere stal, wel hier op het erf, en het begon direct nadat we de merrie weer mee uit de stal namen en baby alleen achter lieten. Zal Zyra toch een beetje een moederinstinct hebben. Nu in ieder geval niet meer. Ze is er wel klaar mee.

Nu kan ik lekker het kleine prinsesje opvoeden. Ze is nu al veel knuffeliger dan bij moeders en ze is ook niet meer zo brutaal. Hopen dat ze snel went aan de nieuwe omgeving. Paar weekjes dan mag ze naar haar nieuwe vriendjes. Het is even afzien maar het gaat vast goed komen.

Dit was het weer. Tot gauw.

Groetjes

Ina en Flo

7948515510-45901947_1742721149184400_2365758786540404736_n.jpg