Waarom

Nooit meer samen op de bank of gezellig een broodje eten.
26 November 2018

Ik moet je nu al 3 weken missen en kan het nog steeds niet goed een plekje geven.

Donderdagmorgen het is 7 uur en mijn man komt mij wakker maken met de mededeling dat Nemo niet achter het huis is en dat hij overal had gezocht. Dat is niets voor Nemo. Ik direct uit bed en ben gaan zoeken eerst samen met Hummer daarna in de auto. Nergens is hij te vinden. Dat is zo zwaar. Je wilt zo graag maar je weet niet waar je moet beginnen. Een oproep op Facebook geplaatst en direct komen er veel reacties binnen van mensen die een oogje in het zeil houden. Dat vond ik geweldig. Kreeg tips binnen waar ik nog meer oproepen op kon zetten. Alles in werking gesteld maar Nemo bleef onvindbaar. Waar was hij toch. Er zijn nog mensen wezen helpen met zoeken maar ook niets. Zo ver kon hij toch niet zijn. Nemo was 14 jaar en kon slecht zien en horen.

Via een kennis in contact gekomen met een speurhond. Je klampt je overal aan vast als we hem maar vinden. Ook dit liep uit op niets. Verschrikkelijk. Op dat moment was ik helemaal in de put. Wist het niet meer. Waarom was jij weggelopen en waar naar toe. Je voelt je zo machteloos en in je achterhoofd wordt er al gefluisterd dat ik hem nooit meer terug zou zien. Dat kon en mag niet. Niet mijn Nemo, mijn alles.

Rond 17uur kreeg ik een telefoontje van iemand die hem had zien liggen op straat ongeveer 500 meter van ons huis. Dat kon niet waar zijn. De wereld staat stil. Even later kreeg ik nog een telefoontje van iemand dat die hem van de straat heeft gehaald en in de sloot had gelegd. Mijn man heeft hem opgehaald. Was blij dat ik hem in ieder geval nog een keer kon zien en dat hij bij ons kon worden begraven naast zijn grote broer die begin dit jaar ook aan ouderdom was overleden. Ik heb Nemo nog een laatste keer over zijn bolletje geaaid.

Steeds zie ik het beeld voor mij van een bange Nemo die niet zijn weg naar huis kan vinden. Ik denk dat er buiten iets in zijn hersenen gebeurd is en dat hij daarom weggelopen is. Vind het nog steeds erg dat ik er niet bij was op dat laatste moment van zijn leven. Gelukkig heeft hij van het ongeluk niets meer mee gekregen en was opslag dood.

Sorry Nemo ik zal je nooit vergeten. Jij was mijn lieveling. Nooit meer samen op de bank liggen en lekker snacken. Nooit geen Nemo meer bij mij wanneer ik met het eten bezig ben. Nooit meer. Ik mis je enorm. Nu kun je weer lekker rennen samen met je grote broer. Rust zacht lieve Nemo.