Het paarden kind.

Wat maakt een veulen nou zo leuk!
05 July 2018

Hoihoi,

Wat is er nou zo leuk aan een veulen. Dat vroeg ik mij de afgelopen week af. Waarom, vraag jij je af. Een paarden baby hoort toch lief en knuffelig te zijn. Toch? Ons veulen is heel schattig en ziet er prachtig uit maar aaibaar ho maar. Daar zit je dus bijna een jaar op te wachten op zo'n ding die er alles aan doet om maar niet aangeraakt te worden. Zo jammer. Pfff. Kind heet I'm Special Dutch 2.0 maar ja zo ga je natuurlijk niet bij het weiland staan en roepen. Zie de mensen dan al kijken wat een idioot. Dus er moest een andere roepnaam komen. Enkele dagen aangezien en toen had ik iets bedacht. Iedereen zegt steeds baby. Nu wat is er dan leuker om het dan baby te noemen. Jaja ik weet het over een poosje is het geen baby meer. En daar hebben we ook een oplossing voor gevonden dan wordt het BB. Hoe tof is dat.

1181441070-baby.jpg

Maar ja daarmee is de aaibaarheid nog niet behaald. Ik was er zondag klaar mee en ben in het weiland gaan zitten. En maar wachten. En nog meer wachten. Ja er is een reactie ze heeft mij gezien. En weer verder wachten. Daar komt ze aan stiekem achter haar moeder vandaan. Je ziet haar denken wat een raar mens of ding, dat weet ik niet precies. Het brein van een paard is voor mij soms nog een compleet raadsel. Langzaam komt ze dichterbij en ik maar stil blijven zitten. Vooral niet bewegen. Het ruikt aan mij en probeert nu echt contact te maken. Maar vooral niet bewegen. Na een poosje toch langzaam mijn hand uitsteken en proberen te aaien. Weg. Snotver. Maar weer overnieuw beginnen. Nu gaat het iets sneller. Het eigenwijsje komt nu iets sneller en ja ik kan haar heel voorzichtig aaien. En zo langzamerhand mag ik wat meer van het lichaam aaien. Ik helemaal blij. Ja het is mij lekker gelukt ik heb geaaid. Zo trots als een pauw laat ik moeder en kind weer alleen.

Gisteren ook even weer naar Baby toe.Ze komt nu lekker spontaan naar mij toe en voordat ik het weet ben ik al twee keer gebeten. Zij was zich natuurlijk van geen kwaad bewust maar ik was dus diep teleurgesteld. Kreng! Dus nu moeten we haar gaan leren dat bijten toch niet echt de bedoeling is. :( Wordt vervolgd!!!!

Afgelopen zondag weer op wedstrijd geweest met mijn grote vos. Ze was vorige week hengstig en dan is ze echt super te gebruiken maar o wee wanneer de hengstigheid bijna over is. Niet normaal meer wat een niet meewerkend paard. Het is dat ze geen middelvinger heeft want anders had ze die opgestoken. Je kan dan lief doen je kan kwaad worden maar niets helpt. Ze is dan niet voor rede vatbaar. Dus ik ging al met een gevoel van dat wordt niets heen. Ik stap op ga de rijbak in en mevrouw is heel relaxed. Dus ik was heel verwonderd. Ze had in de proeven haar hormonen nog niet helemaal onder controle maar het kon er mee door. Geen poging om over de hekjes te springen wel een vreugde bok bij het aanspringen in de galop maar was verder wel tevreden. Toch nog 2 winstpunten gereden. Maandagavond les. Hormoonhuishouding weer helemaal op de regel en dan loopt ze net of dat er nooit iets is geweest. Dan loopt ze weer de sterren van de hemel. Domme doos. Snap nu wel wat mensen bedoelen met MERRIE'S . Hahahah. Op naar zondag poging nummer 4.

Ik hoop dat jullie weer veel leesplezier hebben.

Groetjes Ina, Baby en I'm Emerone

Doegie